Anneden Doğar Gibi, Ağlayarak Kendinden Doğmak

Kaçıp gitmek!

Herkesin dilinde bir gitmek var bu günlerde.

Hep bir uzağa, hep bir yalnız dağlara, denizlere gitmek.

Gitmek ama, yalnızlığa gitmek istiyor insan artık.

Sanki yalnız değilmişçesine.

Bu kaçış kimden? Nereye? Neden?

Çoğumuz ‘yorgunluk’ diyor bu kaçışın adına.

Kimimiz ‘bıkkınlık’, kimimiz ‘bunalmak’.

İşi gücü yerinde, okumuş yazmış, koca koca insanlar her şeyi bırakıp gitmek derdinde.

Önce her şeye sahip olmak için gece, gündüz durmadan çalışmak, sonrada hiçbir şey umurunda olmadan gitmek, kaçmak…

Bu gün yine 21 yıl emek verip, müdür olmuş, hali vakti yerinde bir hanımefendi işi bırakıp, bir süre gitmekten bahsediyordu terapisinde.

Bir değil, iki değil, giden gidene.

Hey hayat yolcusu İnsan! Yolculuk nereye?

Gerçekte aradığın nedir bilirmisin ki? Yönün ne yana olacak?

Çok istediğin şeylerdi, kaçmak için sabırsızlanıp, sızlandığın şeyler…

Ya yine ne istediğini bilmiyorsan?

Gittiğin yer, aradığın yer midir acaba?

Bir ‘dur!’ desek mi, bu koşturmacaya, bir nefeslensek…

Yavaşlasak önceden… Aniden fren yapmasak, arabayı devirmesek…

Gidişin niyeti hep uzaklara konuyor amma, acaba aradığın yakınsa, hem de çok yakınsa?

Belki yönünü bulmalısın önce? Aradığın nedir ki, ne yöne varıp da bulacaksın?

Gel etme Yolcu…

Kalma yollarda.

Ne aradığını bil ki, yönünü çeviresin.

Öylesine, deli dana gibi koşturmak yerine, bir dursan…

Dursan da, görsen.

Bu kaçış bu günkü ‘Kendin’den  olmasın?

Bu gün ki Varoluş/ Varolamayış halinden olmasın bu kaçış?

Ya bu kafada seninle gelirse, gittiğin yer seni mutlu edecekmi?

Ya kendine yıldızlar kadar uzaksan? Ya öğrenmeliysen önce Kendi olmak ne demek?

Doğmalısın beklide yeniden, annenden doğar gibi, ağlayarak, yeniden ilk nefesini içine çekerek. Öğrenmelisin sürünerek yürümeyi, yeniden keşfetmelisin sesleri, konuşmayı…

Yeniden doğmalısın beklide, kendinden kendine, uzaklar yakın olur, belki, yakından da yakınsındır kendine.

Gidilecek yön, bulunacak yol, dışına sanırsın belki Ey İnsan, ama sancılarla kendini yeniden doğurmalısın. Yönün dışarı değil, içine içine giderse doğacaksın yeniden ve anlayacaksın ki, bu gidişler gidiş değil.

Bu şarkının da dediği gibi,

Nefes almak değildir yaşamak,

Düşünmek ve hissetmektir yaşamak,

Sen gülmeden geçen günlere acı,

Dönme dolap iner, çıkar arkadaş.

Sevgilerimle

Şenay Çetin/ Uzman Psikoterapist

Bi Nefes Psikolojik Danışmanlık Merkezi

Takip Et & Beğen & Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir